Ανθολογώ

Ανθολογώ πριν του ήλιου το φως ανατείλει
στις γραμμές του λευκού μου καμβά ζωγραφίζω τον άλλο εαυτό και
την ελευθερία

Βιολί η ζωή κι ελπίδα καμία
δεν βρίσκω σε τούτο το ποίημα
μα μουσική το βαφτίζω και
τραγουδώ στη σιωπή

Ανθολογώ της ψυχής το φορτίο
σακί αβάσταχτο του κόσμου η θλίψη
και προσπαθώ να είμαι εκεί
ζωντανή στη μελωδία μου

Ακούω τον ήχο που αργά βηματίζει
τις νότες στον χώρο, δίχως σκοπό
δεν έχω τι άλλο να γράψω γι’ αυτό
μένει η σκέψη, η αγάπη, η μνήμη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: