Μαρία Κρασοπούλου – Ταυτοπροσωπίες

Σκάβει η Εκάβη
ερημολάκια με τα χέρια της.
Αφτί το χώμα γίνεται
δέκτης απορροφητικός
κάποιου μουρμουρητού.
-Ανοίξτε μου που να’χετε την πίκρα των χειλιών μου
κάτω χτυπά η καμπάνα μου
κάτω κρούει η καρδιά μου.
Δεν είναι θήλυ που μιλά
μήτρα δεν σας ταράζει
του Έκτορα μηνύστε του
η Τροία πως εχάθη.

Άλλοι με είπαν η που τίκτει την οδό
άλλοι με είπαν Μαρία
μα εγώ απ’ του κόσμου τις φασκιές
με λέω άλυτο δάκρυ.

Από την ποιητική συλλογή «Το ύστερα του κόσμου» Εκδόσεις 24 γράμματα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: