Επόμενη στάση;

Διασχίζω την μεγάλη λεωφόρο. Επιβατικό εξπρές και παράθυρο πιτσιλωτό. Η ομορφιά της ευθείας είναι ξεχωριστή. Δεν έχει τον μόχθο του αναβάτη ούτε την ανία της εύκολης μετάβασης. Είναι περιπλάνηση του αναζητητή.

Στάση 1η . Θα αναπνεύσω. Χώμα και πράσινο παντού. Σκέφτομαι να σταθώ στο παγκάκι, το επιχειρώ μα τελικά θα στρίψω στο επόμενο. Έκλεισε το «καφενείο» και η επιγραφή ακόμη κάνει κούνια στα χέρια του αέρα. Προχωρώ. Στάση 2η. Θα αγγίξω. Το ωραίο βιβλίο με τις χάρτινες σελίδες και την πρώτη φυλαγμένη για την αγαπημένη κάποιου Ανατολίτη ποιητή. Στάση 3η. Θα βαδίσω. Στον πεζόδρομο της χαράς και στα στενά του. Χορεύει και η μουσική, χορεύουν κι οι περαστικοί μαζί της. Στάση 4η. Θα απολαύσω. Το ροζ πιπέρι στο φιστικί φλιτζάνι. Ίσως και το γλυκό της πεντάχρονης Γαλλίδας απ’ το απέναντι τραπέζι. Κάποια άλλη φορά. Στάση 5η. Θα γαληνέψω. Φτάνω στις σκάλες με αναστολή. Μπορεί και άρνηση. Μα πλησιάζω στην αυλή. Κυριακή μεσημέρι είναι. Μα θα μπορούσε να είναι εξίσου Δευτέρα ή Πέμπτη. Ή τα ενδιάμεσά τους. Στάση 6η. Θα μοιραστώ. Το ενστικτώδες για την επιβίωση τ’ αλόγου.

Επόμενη στάση; Χωρικό σημείο συνεχές και ασταθές. Και φαντασία του ονείρου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: