Σοκολάτες πολυτελείας

Καθίσαμε που λες ο ένας αντίκρυ στον άλλον
δροσερό απόγευμα τ’ Αυγούστου κείνο
που έσμιξε τις καρδιές.
«Καλή μου φίλη» είπε,
και τα μάτια του ήδη με ταξίδευαν.

Άλλες οι εποχές εκείνες
κι άλλη η ζωή,
μα βλέπω το περιτύλιγμα ακόμη,
το θολωμένο τζάμι
και τις σοκολάτες πολυτελείας.

Γαρνιτούρα στο τζάκι του παππού
η σταχτοφόρα ανάμνηση
κι ασίγαστη η γλύκα από το κερασάκι
που μου λείπει αλήθεια,
τόσο πολύ απόψε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: