Η πανδημία της Αγάπης

Κι όμως υπήρξαμε στ αλήθεια ευτυχείς
Κι ίσως υπάρξουμε και πάλι , ποιος το ξέρει
Έμοιαζε η τύχη μια υπόθεση ψυχής
Μα οι ζωές συχνά περνούν χέρι με χέρι

Φτάνει που δίνουμε και παίρνουμε κι εμείς
Κι ας είναι κέρματα συλλεκτικής αξίας
Στα περασμένα τα μελλούμενα θα δεις
Σαν μεταποίηση παλιάς ενδυμασίας

Ήρεμη τώρα είν η μοίρα και μουγκη
Και περιμένει σα σκυλί να την ταΐσεις
Δες πόση έρημο διασχίσαμε πεζή
Και την μεγάλη οροσειρά με τις αρνήσεις

Κι ένα χαμόγελο μπορείς να ζωγραφίσεις
Στην πανδημία της αγάπης ευπαθής
Μέσα στη θάλασσα ξανά να κολυμπήσεις
Κι από το πιο μεγάλο κύμα να πιαστείς

Στιχοι: Πάνος Μπούσαλης

Μουσική: Γιώτα Τσόκα & Πάνος Μπούσαλης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: