Προσκύνημα..

Αναβάτες της πίστεως
οργώσαν την γη που κατοικούμε
και λερωθήκαν τα παπούτσια τους πολύ.
Μέρα και νύχτα περπατούσαν
ως τη στιγμή
που συναχθήκαν επάνω στα βουνά
μεθυσμένοι απ’του Μυρτώου το νερό
κολυμβητές δεινοί και μαθημένοι από παλιά
σε τρικυμία και φουρτούνα.
Κι όταν το δείλι ήρθε
το σκοτάδι φοβήθηκε το φως
και το κερί έλιωνε τώρα
αργά και σιωπηλά.
Σαν την ευχή
του ταπεινού προσκυνητή
να αξιωθεί και πάλι
να γίνει αναβάτης σε σώμα και ψυχή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: