Εναπομείναντες..

Μείναμε μονάχοι
στης ζωής το τραχύ μονοπάτι.
Συχνές κατολισθήσεις
επικίνδυνες υποτροπές
στη θύμησή τους.

Τα κάδρα παγώσαν
οι φλόγες σβηστήκαν
κι όμως
ο χορός τους
ήταν ολοζώντανα φονικός.

Μείναμε μονάχοι
μα πιο συντροφικοί από ποτέ.
Την αγκαλιά της ύπαρξης
γευτήκαμε
και την αθανασία.

Ποιος ξέρει;
Ίσως σμίξουμε κάποτε
να αφηγηθούμε ιστορίες
από το τώρα και το πριν,
σ’ ένα μετά ολοδικό μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: