Άρτι αφιχθέν ~ Μαρία Κρασοπούλου

Μεσονύχτι θερινών αγρυπνιών,
το άρτι αφιχθέν χαιρετίζω σάρκινο φάντασμα.
Δεισιδαίμονες νύξεις

~μη μένεις μόνος στο κερί του αποσπερίτη~

δεν
πιάστηκαν ποτέ
στο κασελάκι του φόβου μου.
Έχω ένα κοιμητήρι στον θώρακα.
Κανονικό, με τους άσπρους του σταυρούς.
Με τα καθαρτικά του δάκρυα στις μαρμάρινες
προεξοχές.
Ποια φοβέρα να με βολέψει εμένα στο τηγάνι της;
Έχω λέξεις εγώ λειτουργήσει εντός μου.
Χώματα έχω πετάξει στων πιο πικρών μου πόθων
την ηρεμία.
Ονείρων τεφροδόχο μήνυσα να φτιάξουν
οι μάστορες των αναβολών.
Αγάπησα βλέπεις παράφορα
όλα μου τα στοιχειά.
Μεσονύχτι θερινών αγρυπνιών,
το άρτι αφιχθέν χαιρετίζω σάρκινο φάντασμα.
Γλαδιόλες και ασπρόκρινα βαστά στο καθρέφτινο
ράγισμα.
Πιο όμορφη.
Πιο όμορφη με βρίσκω έτσι.
Μίλα μου.
Μίλα γιατί όλες οι νεράιδες μου,
το έριξαν στο γυρολόι και τις πήρε το ξημέρωμα.

Από την ποιητική συλλογή «Ήχοι Αθόρυβοι» εκδόσεις Γαβριηλίδη 2016

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: