Πλαγιότιτλος ~ Μαρία Κρασοπούλου

Όσα θυμάμαι θα σου πω.
Μια φορά κι ένα καιρό
με νανούριζε με εμβατήρια.
Όταν γεννιόμουν με έβαζε
κλωστίτσα στο σταυρό της
και των ματιών της το θαλασσινό
στο κόρφο μου φύτευε πετράδι.
Μου άλλαζε βήματα.
Μου μάθαινε το μολύβι.
Γέμιζε το στόμα μου μαστό
και μάνα δεν την είπα.
Από την ιστορία της έναν μονάχα
συγκράτησα πλαγιότιτλο.
Έναν κι εκείνον μισιακό,
κάποιο αιτιατό πλουμιστό
απ’ τα «γιατί» και τα «πότε».
Όσα θυμάμαι θα σου πω.
Παράπεσε στη προίκα της
πετσέτα ματωμένη.

Από την ποιητική συλλογή «Ήχοι Αθόρυβοι» εκδόσεις Γαβριηλίδη 2016.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: