Ηλίας Παπακωνσταντίνου – Χρόνος Κλεμμένος

Χρόνος κλεμμένος ξεσπά σε ρυτίδες
σε κάποιες νύχτες με φώτα θαμπά,
φυλακισμένες δεν ζουν οι αχτίδες
κι ούτε με λόγια αδειανά.

Χρόνος κλεμμένος κυλιέται στη στάχτη
και των χειλιών σου το χρώμα διψά,
τι δεν αφήνει να δουν την ανάγκη
κι άπιαστα που ‘ν’ τα πουλιά.

Βάζουνε πλώρη εκείνα τα βάρη
που δεν πιστέψαν ποτέ στην αγάπη
κι είπα εμένα ποιος θα με πάρει
πριν μου στερέψει το δάκρυ.

Χρόνος κλεμμένος κυλιέται στη στάχτη
και των χειλιών σου το χρώμα διψά,
τι δεν αφήνει να δουν την ανάγκη
κι άπιαστα που ‘ν’ τα πουλιά.

Πετάει ο χρόνος έξω απ’ τη σκέψη
με δανεισμένους παλμούς,
ποια άλλη ανάσα να σε πιστέψει
και ποιος να σου πει τους χρησμούς.

Χρόνος κλεμμένος ξεσπά σε ρυτίδες
σε κάποιες νύχτες με φώτα θαμπά,
φυλακισμένες δεν ζουν οι αχτίδες
κι ούτε με λόγια αδειανά.

Χρόνος κλεμμένος κυλιέται στη στάχτη
και των χειλιών σου το χρώμα διψά,
τι δεν αφήνει να δουν την ανάγκη
κι άπιαστα που ‘ν’ τα πουλιά.

Στίχοι: Ηλίας Παπακωνσταντίνου

Μουσική : Αρετή Κοκκίνου

Από το «Αήττητο αλάτι» εκδόσεις Μετρονόμος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: