Στις μύτες

Άραγε υπήρξες
Εκείνη η άνοιξη ήταν αυτού του κόσμου;
Τα μεσημέρια κάτω από τον ήλιο του Απρίλη
Στο κατώφλι της αιώνιας μέθης
Της αιώνιας υπόσχεσης
Αδυναμία
Το δεύτερο όνομα του ανθρώπου
Φόβος
Το μεσαίο του όνομα
Και το πρώτο η αγάπη
Σηκώνεται στις μύτες να δει
Να την δουν
Πίσω από τόσα ονόματα
Πισω από τόσες στρώσεις πραγματικότητας
Και λέει , μα λίγοι την πιστεύουν.
Πως μόνο αυτή
Πως μόνο αυτή είναι
πραγματική

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: